وقتی کودک عصبانی می‌ شود و فحاشی می‌کند چکار کنم؟

وقتی کودک عصبانی می‌ شود و فحاشی می‌کند چکار کنم؟

وقتی کودک عصبانی می‌ شود و فحاشی می‌کند چکار کنم؟
عصبانیت، پرخاشگری، داد زدن و استفاده از کلمات زشت در کودکان می‌تواند یکی از رفتارهایی باشد که والدین را بسیار نگران می‌کند. بسیاری از والدین تصور می‌کنند کودکی که فحاشی می‌کند، لزوماً کودک «لجباز»، «بی‌تربیت» یا «پرخاشگر» است؛ اما واقعیت این است که در بسیاری از موارد، فحاشی و پرخاشگری می‌تواند نحوه‌ای از بیان هیجان، نیاز، ناکامی یا ناتوانی کودک در کنترل رفتار خود باشد.

البته فحاشی همیشه نشانه یک اختلال نیست. کودکان ممکن است کلمات نامناسب را از اطرافیان، همسالان، فضای مجازی، فیلم‌ها یا محیط مدرسه یاد بگیرند و به‌خصوص زمانی که متوجه شوند این کلمات واکنش شدیدی در بزرگسالان ایجاد می‌کنند، آنها را تکرار کنند. اما زمانی که عصبانیت و فحاشی کودک شدید، مکرر، غیرقابل‌کنترل یا همراه با کتک‌زدن، تخریب وسایل، تهدید، آسیب به خود یا دیگران و مشکلات جدی در مدرسه و روابط اجتماعی باشد، بهتر است علت اصلی آن توسط متخصص بررسی شود.

پیشنهاد ویژه: کاردرمانی

پیشنهاد ویژه: گفتار درمانی 

فحاشی کودک از نظر علوم اعصاب چه معنایی دارد؟

برای درک رفتار کودک باید به عملکرد مغز توجه کنیم.

در شرایط آرام، بخش‌هایی از مغز که در برنامه‌ریزی، کنترل تکانه، تصمیم‌گیری و مهار رفتار نقش دارند، به کودک کمک می‌کنند قبل از واکنش، کمی فکر کند.

اما وقتی کودک با یک موقعیت بسیار تنش‌زا مواجه می‌شود، سیستم‌های مرتبط با هیجان و تهدید فعال‌تر می‌شوند. در این شرایط ممکن است کودک به جای اینکه فکر کند و سپس پاسخ بدهد، سریعاً واکنش نشان دهد.

به زبان ساده:

هیجان شدید ↑ ⬅ کنترل تکانه ↓ ⬅️واکنش سریع‌تر و شدیدتر

فحاشی نیز می‌تواند در چنین شرایطی به‌عنوان یک واکنش هیجانی ظاهر شود. کلمات ناسزا از نظر پردازش مغزی ویژگی متفاوتی با بسیاری از کلمات عادی دارند و با شبکه‌هایی مرتبط با هیجان و برانگیختگی در ارتباط هستند. به همین دلیل ممکن است کودک در لحظه عصبانیت، کلمه‌ای را که در حالت عادی استفاده نمی‌کند، ناگهان به زبان بیاورد. (PubMed Central (PMC))

بنابراین در بعضی کودکان، فحاشی بیشتر از آنکه یک تصمیم آگاهانه برای توهین باشد، می‌تواند واکنشی سریع به خشم، ناکامی یا فشار روانی باشد.

البته این موضوع به معنای توجیه فحاشی نیست؛ بلکه به ما کمک می‌کند به جای تمرکز صرف بر تنبیه، مهارت‌هایی را که کودک برای کنترل هیجان و رفتار نیاز دارد، تقویت کنیم.

پیشنهاد ویژه: کاردرمانی در شرق تهران

پیشنهاد ویژه: کلینیک گفتار درمانی نگاه نوین

نقش کنترل تکانه و عملکردهای اجرایی

یکی از عوامل مهم در پرخاشگری، ضعف در مهارت‌هایی مانند:

✔️کنترل تکانه
✔ انعطاف‌پذیری شناختی
✔️تحمل ناکامی
✔️توجه
✔️ حافظه کاری
✔️حل مسئله
✔️پیش‌بینی پیامد رفتار
✔️توقف و فکر کردن قبل از واکنش

است.

کودکی که هنوز این مهارت‌ها را به اندازه کافی رشد نداده است، ممکن است در هنگام ناراحتی سریعاً داد بزند، ناسزا بگوید، وسیله‌ای را پرت کند یا حتی به دیگران آسیب بزند.

این مسئله در برخی کودکان دارای مشکلاتی مانند نقص توجه و بیش‌فعالی، اختلالات رشدی، مشکلات تنظیم هیجان یا برخی مشکلات رفتاری می‌تواند برجسته‌تر باشد؛ اما برای تشخیص علت، ارزیابی تخصصی ضروری است.

 

فحاشی کودک از دیدگاه روان‌ شناسی

از دیدگاه روان‌شناسی، فحاشی را باید در زمینه‌ای که رفتار در آن اتفاق می‌افتد بررسی کرد.

برای مثال باید پرسید:

▫ کودک چه زمانی فحاشی می‌کند؟
▫ قبل از فحاشی چه اتفاقی افتاده است؟
▫ آیا زمانی که چیزی از او گرفته می‌شود عصبانی می‌شود؟
▫️آیا هنگام انجام تکالیف این رفتار بیشتر می‌شود؟
▫ آیا در برابر «نه» شنیدن فحاشی می‌کند؟
▫ آیا برای جلب توجه از این کلمات استفاده می‌کند؟
▫️آیا بعد از فحاشی به خواسته خود می‌رسد؟
▫ آیا این رفتار را از فرد یا محیط خاصی یاد گرفته است؟

گاهی فحاشی به‌ صورت ناخواسته تقویت می‌شود.

برای مثال، کودک فحش می‌دهد و والدین چند دقیقه با او بحث می‌کنند، عصبانی می‌شوند، توضیح می‌دهند و توجه زیادی به رفتار کودک نشان می‌دهند. کودک ممکن است به‌مرور یاد بگیرد که:

«وقتی این کلمه را می‌گویم، همه به من توجه می‌کنند.»

در بعضی موارد نیز کودک از فحاشی برای فرار از یک موقعیت دشوار استفاده می‌کند؛ مثلاً زمانی که تکلیف سختی دارد، با شروع رفتار پرخاشگرانه تکلیف متوقف می‌شود. در چنین شرایطی رفتار ممکن است به‌تدریج تثبیت شود.

بنابراین یکی از اصول مهم، پیدا کردن محرک قبل از رفتار و پیامد بعد از رفتار است.
👇

نقش اضطراب، خشم و احساس ناکامی

گاهی پشت عصبانیت کودک احساسات دیگری وجود دارد.

کودک ممکن است:

✔ مضطرب باشد
✔️احساس شکست کند
✔️احساس کند کسی او را درک نمی‌کند
✔️از مدرسه یا تکالیف تحت فشار باشد
✔ از روابط با همسالان ناراضی باشد
✔ حسادت یا خشم داشته باشد
✔️به دلیل تغییرات خانوادگی دچار فشار روانی شده باشد
✔ مهارت کافی برای بیان احساس خود نداشته باشد.

در چنین شرایطی ممکن است جمله‌ای مانند:

«من ناراحتم چون احساس می‌کنم نمی‌توانم این کار را انجام بدهم»
به شکل:
«برو گمشو!»
بیان شود.

یعنی مشکل فقط خود کلمه نیست؛ مشکل می‌تواند ناتوانی کودک در بیان درست هیجان و نیاز باشد.

کاردرمانی چه نقشی در فحش دادن و عصبی شدن دارد؟
کاردرمانی چه نقشی در فحش دادن و عصبی شدن دارد؟

درمان کودک فحاش و عصبانی با کاردرمانی و گفتار درمانی

 

کاردرمانی چه نقشی در درمان فحش دادن و عصبی شدن دارد؟

کاردرمانی فقط برای مشکلات حرکتی نیست. در بسیاری از کودکان، بررسی تنظیم حسی، مهارت‌های اجرایی، توجه، کنترل تکانه، برنامه‌ریزی حرکتی و توانایی تنظیم سطح برانگیختگی نیز اهمیت دارد.
برخی کودکان در برابر صدا، لمس، شلوغی، نور، لباس، محیط مدرسه یا محرک‌های مختلف حساسیت بیشتری دارند.
وقتی سیستم عصبی کودک بیش از حد تحریک می‌شود، ممکن است تحمل او پایین بیاید و رفتارهایی مانند:
* عصبانیت
* داد زدن
* پرخاشگری
* فرار
* پرت کردن وسایل
* فحاشی
* گریه شدید
ظاهر شود.
در کاردرمانی می‌توان وضعیت تنظیم حسی و عملکردی کودک را بررسی کرد و در صورت نیاز، برنامه‌ای متناسب با نیازهای او طراحی کرد.
همچنین روی مهارت‌هایی مانند توجه، کنترل پاسخ، انعطاف‌پذیری، تحمل انتظار، حل مسئله و تنظیم هیجان کار می‌شود.
نکته مهم این است که رژیم حسی یا تمرین‌های کاردرمانی باید بر اساس ارزیابی کودک طراحی شوند و یک تمرین واحد برای همه کودکان مناسب نیست.

گفتاردرمانی چه ارتباطی با فحاشی و پرخاشگری دارد؟

شاید برای بعضی والدین عجیب باشد که مشکلات گفتاری و زبانی می‌تواند با رفتارهای پرخاشگرانه ارتباط داشته باشد.
اما کودک برای کنترل رفتار خود نیاز دارد بتواند:
احساسش را تشخیص دهد ⬅️ آن را به زبان بیاورد ⬅️ نیازش را بیان کند →⬅️درخواست کمک کند ⬅️ راه‌حل پیدا کند.
اگر کودک در درک زبان، بیان احساسات، پیدا کردن کلمات مناسب یا مهارت‌های ارتباط اجتماعی مشکل داشته باشد، ممکن است در موقعیت‌های دشوار سریع‌تر به رفتارهای غیرکلامی یا کلامی نامناسب متوسل شود.
به همین دلیل در ارزیابی برخی کودکان لازم است مهارت‌های:
* درک زبان
* بیان زبان
* واژگان
* جمله‌سازی
* روایت کردن
* مهارت‌های ارتباط اجتماعی
* درک احساسات
* بیان خواسته‌ها و نیازها
بررسی شود.
تقویت زبان و مهارت‌های خودتنظیمی می‌تواند به کودک کمک کند به جای واکنش‌های شدید، احساس و نیاز خود را بهتر بیان کند.

والدین هنگام فحاشی کودک چه کار کنند؟

۱. در لحظه عصبانیت وارد بحث طولانی نشوید

وقتی کودک در اوج خشم است، سخنرانی و توضیح طولانی معمولاً کمک زیادی نمی‌کند.
ابتدا باید شدت هیجان کاهش پیدا کند.
می‌توانید کوتاه و آرام بگویید:
«می‌فهمم عصبانی هستی، اما اجازه نمی‌دم به من توهین کنی.»

۲. احساس کودک را تأیید کنید، نه رفتار نامناسب را

مثلاً:
«می‌فهمم خیلی عصبانی شدی.»
اما:
«فحش دادن قابل قبول نیست.»
این دو پیام می‌توانند همزمان وجود داشته باشند.

۳. جایگزین به کودک آموزش دهید

فقط نگویید «فحش نده».
به کودک جمله جایگزین یاد بدهید:
* «من عصبانی‌ام.»
* «این کار رو دوست ندارم.»
* «کمکم کن.»
* «الان ناراحتم.»
* «می‌خوام تنها باشم.»
* «لطفاً دوباره توضیح بده.»
کودک باید بداند به جای فحاشی چه کاری انجام دهد.

۴. الگوی رفتاری مناسبی باشید

کودکان فقط از دستورهای ما یاد نمی‌گیرند؛ رفتار بزرگسالان را نیز مشاهده و تقلید می‌کنند.
اگر در محیط خانه فحاشی، تهدید، داد زدن یا تحقیر وجود داشته باشد، احتمال یادگیری این الگوها افزایش پیدا می‌کند.

۵. محرک‌های اصلی را پیدا کنید

برای چند روز یادداشت کنید:
چه اتفاقی افتاد؟ → کودک چه کرد؟ → بزرگسال چه واکنشی نشان داد؟ → در نهایت چه اتفاقی افتاد؟
این کار می‌تواند الگوی رفتاری کودک را مشخص کند.

۶. رفتار مناسب را تقویت کنید

وقتی کودک عصبانی می‌شود اما بدون فحاشی درخواست خود را بیان می‌کند، همان لحظه رفتار مناسب او را ببینید و تقویت کنید:
«خیلی خوب گفتی عصبانی هستی، بدون اینکه فحش بدی.»
این نوع بازخورد به کودک نشان می‌دهد رفتار جایگزین نیز می‌تواند نیاز او را منتقل کند.

چه زمانی برای ارزیابی فخاش و عصبانی باید مراجعه کنیم؟

اگر فحاشی و عصبانیت کودک:
* شدید و مکرر است؛
* در خانه و مدرسه دیده می‌شود؛
* همراه با کتک‌زدن یا آسیب به دیگران است؛
* همراه با تخریب وسایل است؛
* باعث افت تحصیلی شده است؛
* روابط کودک با همسالان را مختل کرده است؛
* با مشکلات توجه، بیش‌فعالی یا کنترل تکانه همراه است؛
* همراه با مشکلات گفتاری و ارتباطی است؛
* یا والدین احساس می‌کنند دیگر نمی‌توانند رفتار کودک را مدیریت کنند،
بهتر است به جای برخورد صرفاً تنبیهی، یک ارزیابی چندجانبه رشدی و رفتاری انجام شود.
هدف از ارزیابی این نیست که فقط مشخص کنیم «کودک چرا فحش می‌دهد؟»؛ بلکه باید مشخص شود چه چیزی باعث این رفتار می‌شود و کودک برای کنترل آن چه مهارت‌هایی را نیاز دارد.

ارزیابی تخصصی در کلینیک نگاه نوین

در کلینیک نگاه نوین، رفتار کودک می‌تواند از ابعاد مختلف مورد بررسی قرار گیرد و در صورت نیاز، ارزیابی‌های مرتبط با کاردرمانی، گفتاردرمانی، روان‌شناسی و مهارت‌های شناختی و رفتاری انجام شود.
هدف این است که به جای تمرکز صرف بر خودِ فحاشی، علت‌های احتمالی مانند مشکلات تنظیم هیجان، کنترل تکانه، مشکلات حسی، ضعف مهارت‌های ارتباطی، مشکلات توجه و عملکردهای اجرایی و عوامل روان‌شناختی و محیطی شناسایی شوند و متناسب با نیاز کودک، برنامه مداخله‌ای مناسب طراحی شود.
اگر کودک شما مرتب عصبانی می‌شود، فحاشی می‌کند یا رفتارهای پرخاشگرانه دارد، بهتر است این رفتار را فقط به «لجبازی» یا «بی‌ادبی» نسبت ندهید.
رفتار کودک یک پیام است؛ مهم این است که بفهمیم این پیام چیست و کودک برای بیان آن چه مهارتی کم دارد.
برای ارزیابی تخصصی و دریافت خدمات متناسب با نیاز کودک، می‌توانید به کلینیک نگاه نوین مراجعه کنید.
«من ناراحتم چون احساس می‌کنم نمی‌توانم این کار را انجام بدهم»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + هفت =