کودکم به دلیل ضعف توجه و تمرکز در سنجش رد شده چکار کنیم؟

کودکم به دلیل ضعف توجه و تمرکز در سنجش رد شده چکار کنیم؟

کودکم به دلیل ضعف توجه و تمرکز در سنجش رد شده چکار کنیم؟

یکی از نگرانی‌های رایج والدین، به‌ویژه در سال‌های نزدیک به ورود به مدرسه، این است که پس از انجام سنجش به آنها گفته می‌شود:

«توجه و تمرکز کودک پایین است و برای ورود به مدرسه نیاز به بررسی و تقویت دارد.»

در چنین شرایطی بسیاری از خانواده‌ها نگران می‌شوند و تصور می‌کنند کودکشان حتماً بیش‌فعال است یا دچار اختلال یادگیری شده است.

اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد:

ضعف توجه و تمرکز در سنجش، به‌تنهایی به معنای ابتلا به بیش‌فعالی یا اختلال یادگیری نیست.

سنجش می‌تواند یک علامت هشدار باشد؛ یعنی نشان دهد کودک در یکی از مهارت‌های مهم مورد نیاز برای یادگیری، نیازمند بررسی و تقویت است.

بنابراین قدم بعدی، علت‌یابی تخصصی است؛ نه برچسب زدن به کودک.

پیشنهاد ویژه: کاردرمانی

پیشنهاد ویژه: گفتار درمانی 

چرا کودک در سنجش به دلیل توجه و تمرکز پایین عملکرد مناسبی ندارد؟

توجه و تمرکز یک مهارت ساده و واحد نیست.

کودک برای اینکه بتواند در محیط آموزشی موفق باشد، باید بتواند:

* توجه خود را روی فعالیت حفظ کند؛
* محرک‌های غیرضروری را نادیده بگیرد؛
* دستور را بشنود و درک کند؛
* اطلاعات را در حافظه کاری نگه دارد؛
* فعالیت را شروع و تمام کند؛
* تکانه‌های خود را کنترل کند؛
* بین فعالیت‌های مختلف جابه‌جا شود؛
* در صورت اشتباه، عملکرد خود را اصلاح کند؛
* و در برابر خستگی و ناکامی، همچنان بتواند عملکرد مناسبی داشته باشد.

بنابراین وقتی گفته می‌شود «توجه کودک پایین است»، باید مشخص شود دقیقاً کدام مؤلفه مشکل دارد.

ممکن است مشکل اصلی توجه باشد، اما گاهی مسئله به حافظه کاری، کنترل اجرایی، زبان، تنظیم حسی، اضطراب، مهارت‌های یادگیری یا ترکیبی از این عوامل مربوط است.

ضعف توجه از دیدگاه علوم اعصاب

توجه حاصل فعالیت هماهنگ شبکه‌های مختلف مغز است.

مغز کودک باید بتواند اطلاعات مهم را انتخاب کند، اطلاعات غیرضروری را مهار کند و منابع شناختی خود را روی فعالیت موردنظر متمرکز کند.

در این فرآیند، شبکه‌های مربوط به توجه، کنترل اجرایی، حافظه کاری، مهار پاسخ و برنامه‌ریزی نقش مهمی دارند.

برای مثال، وقتی از کودک می‌خواهیم:

«مدادت را بردار، اسمت را بنویس و بعد تصویر را رنگ کن»

کودک فقط به «توجه» نیاز ندارد.

او باید دستور را بشنود، آن را پردازش کند، اطلاعات را در ذهن نگه دارد، مراحل را سازمان‌دهی کند و رفتار خود را کنترل کند.

بنابراین گاهی چیزی که والدین به شکل «حواس‌پرتی» می‌بینند، ممکن است در واقع ناشی از ضعف در حافظه کاری، کنترل اجرایی، برنامه‌ریزی یا مهار پاسخ باشد.

از همین رو، بررسی توجه کودک با یک نگاه صرفاً رفتاری کافی نیست و در صورت وجود مشکل، ارزیابی شناختی و عملکردی دقیق می‌تواند اطلاعات بسیار بیشتری در اختیار خانواده قرار دهد.

آیا توجه پایین یعنی کودک بیش‌ فعال است؟

خیر.

ممکن است کودک در توجه و تمرکز مشکل داشته باشد اما مبتلا به ADHD نباشد.

مشکلاتی مانند:

* اضطراب
* خواب ناکافی یا نامناسب
* مشکلات زبان و درک دستور
* اختلالات یادگیری
* ضعف حافظه کاری
* مشکلات تنظیم حسی
* مشکلات هیجانی
* فشارهای محیطی
* دشواری بیش از حد فعالیت‌های آموزشی
* و برخی مشکلات رشدی

نیز می‌توانند عملکرد توجه کودک را تحت تأثیر قرار دهند.

بنابراین تشخیص ADHD نباید صرفاً بر اساس نتیجه یک سنجش انجام شود.

کاردرمانی با رویکرد علوم اعصاب و علوم شناختی چه کمکی می‌ کند؟

در کودک دارای ضعف توجه، کاردرمانی می‌تواند فراتر از تمرین‌های ساده توجه باشد.

در کاردرمانی با رویکرد علوم اعصاب و علوم شناختی، عملکرد کودک در حوزه‌هایی مانند:

* توجه پایدار و انتخابی
* کنترل تکانه
* حافظه کاری
* عملکردهای اجرایی
* برنامه‌ریزی
* انعطاف‌پذیری شناختی
* پردازش حسی
* هماهنگی چشم و دست
* مهارت‌های دیداری ـ حرکتی
* مهارت‌های حرکتی ظریف
* و مهارت‌های پیش‌نیاز یادگیری

بررسی می‌شود.

هدف این است که مشخص شود کودک چرا نمی‌تواند توجه خود را حفظ کند و کدام سیستم‌های عملکردی نیاز به تقویت دارند.

در نتیجه، برنامه کاردرمانی باید بر اساس ارزیابی اختصاصی کودک طراحی شود، نه اینکه برای همه کودکان یک مجموعه تمرین مشابه اجرا شود.

پیشنهاد ویژه: کاردرمانی در شرق تهران

گفتاردرمانی با رویکردهای نوین و ارتباط آن با توجه

گاهی کودک ظاهراً «حواسش به صحبت‌های دیگران نیست»، اما مسئله اصلی می‌تواند در پردازش و درک زبان باشد.

کودک در کلاس باید بتواند:

بشنود⬅️ پردازش کند ⬅️ دستور را درک کند ⬅️ اطلاعات را در ذهن نگه دارد ⬅️ پاسخ مناسب بدهد.

اگر کودک در درک زبان، پردازش کلامی، واژگان، جمله‌سازی یا مهارت‌های ارتباط اجتماعی مشکل داشته باشد، ممکن است رفتار او به شکل «عدم توجه» دیده شود.

پیشنهاد ویژه: کلینیک گفتار درمانی نگاه نوین

دریافت نوبت: نوبت دهی گفتار درمانی  

برای مثال، ممکن است معلم سه مرحله دستور بدهد، اما کودک فقط مرحله اول را انجام دهد.

در این شرایط باید بررسی شود:

آیا کودک واقعاً توجه نکرده یا دستور را به‌ طور کامل پردازش نکرده است؟

به همین دلیل در کودکانی که همراه با ضعف توجه، مشکلات گفتاری یا زبانی دارند، گفتاردرمانی با رویکردهای نوین در حوزه زبان، ارتباط و پردازش شناختی می‌تواند بخشی از مسیر ارزیابی و درمان باشد.

اختلال یادگیری و توجه چه ارتباطی با هم دارند؟

گاهی کودک در سنجش یا مدرسه به دلیل بی‌توجهی شناخته می‌شود، اما بعداً مشخص می‌شود که فعالیت آموزشی برای او دشوار است.
مثلاً کودک ممکن است به دلیل ضعف در:
* خواندن
* نوشتن
* دیکته
* ریاضی
* پردازش شنیداری یا دیداری
* حافظه کاری
* یا مهارت‌های زبانی
از انجام فعالیت فرار کند یا خیلی زود خسته شود.
در چنین شرایطی ممکن است مشکل به شکل «عدم تمرکز» دیده شود، در حالی که ریشه اصلی، یک مشکل یادگیری یا مهارت‌های پیش‌نیاز آن است.
به همین دلیل ارزیابی و درمان اختلالات یادگیری با رویکرد علوم شناختی و علوم اعصاب می‌تواند به شناسایی دقیق‌تر علت مشکل و طراحی برنامه مداخله‌ای مناسب کمک کند.

بازی‌ درمانی فقط بازی کردن نیست!

یکی از سوءتفاهم‌های رایج خانواده‌ها این است که تصور می‌کنند بازی‌درمانی یعنی کودک وارد اتاق می‌شود، اسباب‌بازی انتخاب می‌کند و مدتی بازی می‌کند.
اما بازی‌درمانی تخصصی با بازی آزاد و سرگرمی معمولی تفاوت دارد.
در بازی‌درمانی هدفمند، درمانگر ابتدا نیازهای کودک را ارزیابی می‌کند و سپس از بازی به‌عنوان ابزار درمانی استفاده می‌کند.
برای مثال، یک بازی ساده می‌تواند با هدف تقویت:
* توجه پایدار
* حافظه کاری
* کنترل تکانه
* نوبت‌گیری
* پیروی از دستور
* حل مسئله
* انعطاف‌پذیری شناختی
* مهارت‌های اجتماعی
* تحمل شکست
* و تنظیم هیجان
طراحی و اجرا شود.
بنابراین ارزش بازی‌درمانی به خود اسباب‌بازی یا نوع بازی نیست؛ بلکه به هدف درمانی، نحوه ارائه فعالیت و تحلیل پاسخ کودک توسط درمانگر بستگی دارد.
در واقع در یک بازی هدفمند، کودک ممکن است تصور کند در حال بازی کردن است، اما درمانگر در حال تقویت یک یا چند مهارت شناختی، ارتباطی یا رفتاری است.

روانشناسی و رفتاردرمانی چه نقشی دارند؟

ضعف توجه همیشه فقط یک مسئله شناختی نیست.
اضطراب، ترس از شکست، اعتمادبه‌نفس پایین، مشکلات رفتاری، تحمل ناکامی پایین و فشارهای خانوادگی یا مدرسه‌ای نیز می‌توانند عملکرد کودک را تحت تأثیر قرار دهند.
در روان‌شناسی کودک و رفتاردرمانی می‌توان روی مهارت‌هایی مانند:
* خودکنترلی
* مدیریت هیجان
* تحمل ناکامی
* پیروی از قوانین
* افزایش رفتارهای مطلوب
* کاهش رفتارهای مزاحم
* افزایش زمان ماندن در فعالیت
* و ایجاد عادت‌های مناسب برای یادگیری
کار کرد.
همچنین والدین یاد می‌گیرند چگونه با استفاده از تقویت مثبت، دستورهای کوتاه و واضح و ساختار مناسب محیط، شرایط بهتری برای توجه و یادگیری کودک ایجاد کنند.

بعد از رد شدن در سنجش، والدین چه کار کنند؟

اگر به شما گفته شده است که کودک به دلیل ضعف توجه و تمرکز در سنجش نتیجه مطلوبی نگرفته، بهتر است موضوع را رها نکنید و منتظر ورود به مدرسه نمانید.
اما در عین حال، نباید هم کودک را فوراً «بیش‌فعال» یا «دارای اختلال یادگیری» بدانید.
مسیر درست این است:
۱. علت را پیدا کنید
مشخص شود مشکل اصلی در کدام حوزه است:
توجه؟ حافظه کاری؟ کنترل اجرایی؟ زبان؟ پردازش حسی؟ اضطراب؟ رفتار؟ یا مهارت‌های یادگیری؟
۲. ارزیابی چند بعدی انجام دهید
در صورت نیاز، کودک می‌تواند توسط متخصصان حوزه‌های مختلف از جمله:
کاردرمانی با رویکرد علوم اعصاب و علوم شناختی، گفتاردرمانی، روان‌شناسی کودک، رفتاردرمانی و متخصص اختلالات یادگیری
ارزیابی شود.
۳. درمان را متناسب با علت شروع کنید
قرار نیست هر کودکی که در سنجش رد شده، دقیقاً یک نوع درمان دریافت کند.
ممکن است یک کودک به کاردرمانی شناختی نیاز داشته باشد، کودک دیگری به گفتاردرمانی، کودک دیگر به مداخلات تخصصی اختلال یادگیری و کودک دیگری به روان‌شناسی یا رفتاردرمانی.
گاهی نیز لازم است چند حوزه به‌صورت هماهنگ مورد مداخله قرار گیرند.

چرا بهتر است قبل از شروع مدرسه اقدام کنیم؟

ورود به مدرسه با افزایش قابل توجه نیازهای شناختی و آموزشی همراه است.
کودک باید بتواند مدت بیشتری بنشیند، دستورها را دنبال کند، اطلاعات را به خاطر بسپارد، تکالیف را انجام دهد، نوشتن و خواندن را یاد بگیرد و با قوانین کلاس هماهنگ شود.
اگر پیش از ورود به مدرسه مشخص شده است که کودک در توجه، تمرکز یا مهارت‌های پیش‌نیاز یادگیری ضعف دارد، این موضوع می‌تواند یک فرصت برای مداخله زودهنگام باشد.
هرچه نقاط ضعف زودتر شناسایی شوند، فرصت بیشتری برای تقویت مهارت‌های مورد نیاز کودک پیش از افزایش فشارهای تحصیلی وجود خواهد داشت.

کلینیک نگاه نوین؛ ارزیابی تخصصی و مداخله هدفمند

اگر کودک شما در سنجش به دلیل ضعف توجه و تمرکز نتیجه مطلوبی نگرفته است، بهتر است به جای نگرانی یا برچسب زدن به کودک، علت مشکل را به‌صورت تخصصی بررسی کنید.
در کلینیک نگاه نوین، ارزیابی و مداخلات کودک می‌تواند متناسب با نیاز او در حوزه‌هایی مانند:
کاردرمانی با رویکرد علوم اعصاب و علوم شناختی، گفتاردرمانی با رویکردهای نوین، بازی‌درمانی هدفمند، رفتاردرمانی، روان‌شناسی کودک و ارزیابی و درمان تخصصی اختلالات یادگیری انجام شود.
هدف، صرفاً افزایش «زمان نشستن کودک» یا مجبور کردن او به تمرکز نیست؛ بلکه باید مشخص شود کدام مهارت پایه دچار ضعف است و چگونه می‌توان آن مهارت را به شکل علمی و هدفمند تقویت کرد.
اگر کودک شما در سنجش با مشکل توجه و تمرکز مواجه شده، بهتر است این علامت را جدی بگیرید و ارزیابی تخصصی را به بعد از شروع مدرسه موکول نکنید.
گاهی یک مشکل کوچک در سال‌های پیش از مدرسه، با مداخله به‌موقع قابل مدیریت است؛ اما اگر نادیده گرفته شود، ممکن است در مدرسه خود را به شکل مشکلات یادگیری، افت تحصیلی، بی‌علاقگی به درس و کاهش اعتمادبه‌نفس نشان دهد.
برای ارزیابی تخصصی توجه، تمرکز، مهارت‌های شناختی و یادگیری کودک و دریافت برنامه درمانی متناسب با نیاز او، می‌توانید به کلینیک نگاه نوین مراجعه کنید.
کلینیک نگاه نوین؛ ارزیابی تخصصی، مداخله هدفمند و همراهی با کودک در مسیر رشد، یادگیری و آمادگی برای مدرسه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × چهار =